|
بخش دوم آیه :سخن با دیگران وَلاَ تَقُلْ مَا لاَ تُحِبُّ أَنْ يُقَالَ لَکَ
1. معیاری برای سنجش سخن 2. پرهیز از آزار و اذیت کلامی 3. مبنای احترام متقابل
این دو فراز در کنار هم، یک منشور کامل برای ارتباطات انسانی ترسیم میکنند:
بخش اول (نسبت انسان با حقیقت): از ما میخواهد که سخن مان را بر پایه «علم و دانایی» استوار کنیم و از جهل و شایعهپردازی بپرهیزیم. بخش دوم (نسبت انسان با دیگران): از ما میخواهد که سخن مان را با «مهر و احترام» به دیگران بیان بداریم و از آزار دادن آنان خودداری کنیم.
+ نوشته شده در یکشنبه دوم آذر ۱۴۰۴ساعت 21:11  توسط مائده احمدی
|
|