|
شرح_نامه ۳۱ 📌قسمت ۲۰ ❣️امام عليه السلام در اين بخش از وصيّت نامه اش بار ديگر به انگيزه خود در بيان اين وصيّت نامه طولانى و مملوّ از اندرزهاى نافع مى پردازد; انگيزه اى که از دو بخش تشکيل مى شود: بخشى از آن در وجود امام عليه السلام و بخشى از آن در وجود امام مجتبى عليه السلام ✨أَيْ بُنَيَّ إِنِّي لَمَّا رَأَيْتُنِي قَدْ بَلَغْتُ سِنّاً، وَرَأَيْتُنِي أَزْدَادُ وَهْناً، بَادَرْتُ بِوَصِيَّتِي إِلَيْکَ 💠سن من بالا رفته و مى ترسم اجلم فرا برسد به همين دليل اقدام به اين وصيّت نامه کردم و از سوى ديگر تو جوان هستى و آماده پذيرشِ حق. از اين مى ترسم سن تو بالا رود و آن آمادگى در تو نباشد. ✍️نخست مى فرمايد: 💠مى دانيم سن مبارک امام عليه السلام در آن زمان 60 سال يا کمى بيشتر بود و سن فرزندش بيش از 30 سال که هنوز بقاياى جوانى را با خود داشت و اين درسى است براى همه پدران در برابر فرزندان، هنگامى که سنين عمر آنها بالا مى رود پيش از آنکه اجل فرا رسد و يا فرزندانشان دوران جوانى و يا نوجوانى را که آمادگى فراوان براى پذيرش حق در آن است، پشت سر بگذارند، آنچه را لازم است به آنها بگويند و وصيّت کنند. 📝ادامه دارد.... 🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺 🔰 اللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَج 📲صفحه اصلی سایت: https://emamat.iau 📝ثبت نام: https://jashnvareh.emamat.iau.ir
+ نوشته شده در دوشنبه یکم دی ۱۴۰۴ساعت 13:11 توسط مائده احمدی
|
|
|
