|
شرح_نامه ۳۱ ❣امام عليه السلام در اين بخش از وصيّت نامه، دوازده اندرز مهم که سبب تکامل روح و جان و پيدايش حيات معنوى در انسان است بيان فرموده اند. ⚜نخست مى فرمايد: 💠(پسرم) قلب خويش را با موعظه زنده کن و هواى نفس را با زهد (و بى اعتنايى به زرق و برق دنيا) بميران. ✨أَحْيِ قَلْبَکَ بِالْمَوْعِظَةِ، وَأَمِتْهُ بِالزَّهَادَةِ، ✍امام عليه السلام در اين دستور از احياى قلب شروع مى کند قلب که در اين گونه موارد به معناى روح و عقل و ادراک است تا زنده نشود هيچ قدمى به سوى تکامل و تعالى برداشته نخواهد شد و سير الى الله در همان جا متوقف مى گردد. آنچه مايه حيات قلب است موعظه ها و اندرزهايى است که از سوى خداوند در قرآن و پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) و امام معصوم(عليه السلام) در رواياتشان بيان مى شود. ✨ «أَمِتْهُ بِالزَّهَادَةِ; دل را با زهد بميران» 🔷 منظور قلبى است که اسير هوا و هوس ها باشد. چنين قلبى بايد با زهد بميرد و حياتى با موعظه از سر بگيرد. در واقع قلب و روح انسان به باغى مى ماند که درختان بارور و بوته هايى از گل هاى رنگارنگ دارد و در عين حال علف هرزه هاى فراوانى در لابه لاى آن درختان به چشم مى خورد. احياى اين باغ به پرورش دادن آن درختان و بوته هاى گل است و ميراندن آن به حذف و نابودى علف هرزه هاى مزاحم است، 📝ادامه دارد...... 🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺 🔰 اللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَج 📲صفحه اصلی سایت: https://emamat.iau 📝ثبت نام: https://jashnvareh.emamat.iau.ir
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم آذر ۱۴۰۴ساعت 4:39 توسط مائده احمدی
|
|
|
